POZDROWIENIA HISTORIA INSTYTUT DZIŚ MEDIA O NAS GALERIA QUIZ PUBLIKACJE DEDYKACJE AUTORZY 75 LAT INSTYTUTU


Barbara Wiechno Barbara Wiechno

Zastępczyni dyr. w latach 1972-76
Dyrektor w latach 1997-2001

Pracę w Budapeszcie rozpoczynałam w 1972 roku wyposażona w wiedzę zdobytą w czasie studiów na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Warszawskiego (1962–1967) oraz doświadczenia z pracy w Ministerstwie Kultury i Sztuki (1968–1972). W Zespole Programowym Filmów Fabularnych i Telewizyjnych Naczelnego Zarządu Kinematografii obserwuję z bliska i staram się „pielęgnować” żywe wtedy kontakty filmowców polskich i węgierskich, m.in. Wajda-Jancsó, Zanussi-Szabó, kontakty reżyserów skupionych wokół Studia im. Béli Balázsa z przedstawicielami najmłodszego pokolenia polskich filmowców, później twórców Studia Młodych im. Karola Irzykowskiego.

Od l.: Barbara Wiechno, Krzysztof Zanussi, Patricia Paszt (1999)
Od l.: Barbara Wiechno, Krzysztof Zanussi, Patricia Pászt (1999)

Wywiad z Krzysztofem Zanussim w programie Dzień Polski telewizji Duna (1997)
Wywiad z Krzysztofem Zanussim w programie Dzień Polski telewizji Duna (1997)

Zaczynam oczywiście od promocji filmu polskiego, tym bardziej, że dzięki działalności Ośrodka Informacji i Kultury Polskiej (OIKP) film polski już w latach 1960- tych cieszy się ogromną popularnością węgierskich filmowców, a adres Nagymező utca 15 jest powszechnie znany w środowiskach inteligencji. Przedpremierowy pokaz filmu „Wesele” Andrzeja Wajdy (1972), z udziałem reżysera, potwierdza silną pozycję zarówno filmu polskiego jak i popularność instytucji zwanej jako „LENGYEL KULTÚRA”. Z przyczyn „pozamerytorycznych” nie udaje mi się zorganizować retrospektywy niezwykle aktualnych, społecznie zaangażowanych filmów Marka Piwowskiego. Pierwszymi sprzymierzeńcami w mojej pracy stają się tłumacze i poloniści węgierscy. Dzięki wystawie prac artystów węgierskich, z okazji 500-lecia urodzin Mikołaja Kopernika, zorganizowanej przez OIKP w auli Politechniki Budapeszteńskiej (1973), poznaję bliżej środowisko sztuki, utrzymujące od wielu lat bezpośrednie kontakty z wieloma polskimi galeriami i muzeami, m.in. z Galerią Foksal w Warszawie i Muzeum Sztuki w Łodzi. Do Budapesztu przyjeżdża po prawie dziesięcioletniej przerwie polski teatr (1975). Teatr Narodowy z Warszawy pokazuje „WESELE” w reżyserii Adama Hanuszkiewicza. Poza promocją filmu, teatru, zależy mi na „wprowadzeniu” na rynek czytelniczy dramatów Wyspiańskiego (ukażą się w latach 1980-tych w przekładzie Györgya Spiró). Pierwszą próbę przekładu „Wesela” przez László Nagya, przerwała przedwczesna i nagła śmierć poety. Przyjeżdżają pisarze i poeci: Ewa Lipska, Tadeusz Nowak zaprzyjaźniony z najwybitniejszymi węgierskimi poetami – wspomnianym László Nagyem i Sándorem Csoóri.

Wystawa Dni Solidarności; od p.: Barbara Wiechno, Zbigniew Romaszewski, Tunde Trojan, ambasador Grzegorz Łubczyk (2000)
Wystawa "Dni Solidarności"; od p.: Barbara Wiechno, Zbigniew Romaszewski, Tünde Trojan, ambasador Grzegorz Łubczyk (2000)

W Budapeszcie pojawia się Józef Szajna w związku z planowaną wystawą kolaży i montaży. W wyniku rekonesansu w MUZEUM ERNSTa prezentowany jest jego dorobek malarski i teatralny, zaś spektakl teatru STUDIO „Replika” na długo pozostanie w pamięci widzów węgierskich, artystów plastyków, ludzi teatru i filmu. Rozpoczyna się wieloletnia współpraca Teatru i Galerii STUDIO z węgierskimi teatrami i tutejszym środowiskiem artystów plastyków… Prace Józefa Szajny wzbogaciły kolekcje Muzeum Sztuki Współczesnej – Muzeum Ludwiga w Budapeszcie. Po raz kolejny swoje doświadczenie, zaangażowanie i pasję zdobyte w czasie pracy na Węgrzech i instytucjach kultury w Polsce, oferuję Ministerstwu Spraw Zagranicznych w 1997 roku. Przedstawiam koncepcje pracy Instytutu Polskiego w Budapeszcie. Jej podstawę stanowi intensyfikacja współpracy z ośrodkami polonistyki uniwersyteckiej na Węgrzech; współpracy polskich i węgierskich wydawnictw; współpracy z tłumaczami,

   
Wojciech Młynarski (1999)
Wojciech Młynarski (1999)

inspirowanie nowych wydań, przekładów polskiej literatury; utworzenie przy Instytucie stałej galerii promocji polskiej sztuki, miejsca prezentacji sztuki z krajów Europy Środkowej i Wschodniej; zabiegi o obecność i powiększenie kolekcji miejscowych muzeów o polską sztukę współczesną. Zorganizowany przez poprzedniego dyrektora, Rafała Wiśniewskiego i Zespół, z którym i ja miałam zaszczyt pracować, Festiwal Polskiej Sztuki „POLONIA EXPRESS” był znakomitą okazją do realizacji mojej koncepcji, która uwzględniała także kontynuacje wcześniej rozpoczętych projektów, np. organizowanej od lat z ogromnym powodzeniem Polskiej Wiosny Filmowej. W latach 1997 – 2001 starałam się, z mniejszym lub większym powodzeniem, realizować koncepcje pracy nowoczesnej instytucji, jaką stał się Instytut Polski.

Zygmunt Malanowicz (2005)
Zygmunt Malanowicz (2005)

W ramach stałego programu „WITRYNA WYDAWCÓW Z POLSKI. Sztuka książki, sztuka plakatu” prezentowaliśmy nowości wydawnicze oraz sztukę plakatu pod nazwą „„A to Polska właśnie”. Witrynę zainaugurowało Wydawnictwo Dolnośląskie z Wrocławia, prezentując całą tytułową serię. Gośćmi Witryny byli znani polscy autorzy i najważniejsze polskie oficyny: Wydawnictwo Literackie i ZNAK z Krakowa, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, PIW, W.A.B., ISKRY, CZYTELNIK. Dzięki współpracy z „Czytelnikiem” gościł w Budapeszcie, z okazji promocji wydanego na Węgrzech tomu opowiadań – Gustaw Herling Grudziński, polski pisarz mieszkający w Neapolu, zafascynowany twórczością Sándora Máraiego, pośredni „sprawca” jego sukcesu w Polsce. Kolejne prezentacje polskich wydawnictw odwiedzają wydawcy węgierscy.

Stasys Eidrigevicius (siedzi 2. z p.) z Krisztiną Jerger (siedzi 1. z p.) i węgierskimi plakacistami (2001)
Stasys Eidrigevicius (siedzi 2. z p.) z Krisztiną Jerger (siedzi 1. z p.) i węgierskimi plakacistami (2001)

Pojawiają się przekłady nowych autorów. Do Budapesztu przyjeżdża od lat wyczekiwany Sławomir Mrożek. Muzeum Sztuki Współczesnej – Muzeum Ludwiga w Budapeszcie wzbogaca swoją kolekcje o kolejne nazwiska polskich artystów: Zbigniewa Libery, Zuzanny Janin, Marty Deskur, Piotra Żmijewskiego, Tomasza Ciecierskiego. W 1999 roku, dzięki ogromnej życzliwości i zaangażowaniu węgierskiego resortu kultury, powstaje galeria Instytutu Polskiego – PLATAN.

Wystawa Sandora Pinczehelyiego w Galerii Platan (2001); dyr. Muzeum Ludwiga Katalin Neray (1. z l.) i Barbara Wiechno
Wystawa Sándora Pinczehelyiego w Galerii Platan (2001); dyr. Muzeum Ludwiga Katalin Néray (1. z l.) i Barbara Wiechno

Inaugurująca wystawę „In memoriam Péter Gémes” otwiera Katalin Neray, pierwsza dyrektorka Muzeum Ludwiga w Budapeszcie. Obchody 20-tej rocznicy powstania SOLIDARNOŚCI (2000) stanowią bodziec do zorganizowania wizyty studyjnej grupy publicystów węgierskich (naukowcy, dziennikarze) do Gdańska. Nawiązujemy kontakt z Nadbałtyckim Centrum Kultury i CSW „Łaźnia”. W wyniku tej wizyty powstaje pomysł zrealizowania projektu FENOMEN GDAŃSKA (2001) – spotkania, wystawy, prelekcje… Po raz pierwszy prezentowana jest w Budapeszcie nadmorska metropolia.
HISTORIA INSTYTUTU

» Historia » Kamienie milowe » Siedziby » Ciekawostki

WSPOMNIENIA

» Tadeusz Olszański » Konrad Sutarski » Rafał Wiśniewski » Barbara Wiechno » Maciej Szymanowski » Roland Chojnacki » Arkadiusz Bernaś





@2014 Instytut Polski w Budapeszcie

1065 Budapest, Nagymező utca 15.



Stopka redakcyjna | Podziękowania